Καλλιτέχνης, Εικαστικός Φωτογράφος, Συγγραφέας

-Πώς ξεκίνησες να ασχολείσαι με τη φωτογραφία;

Πρωτοξεκίνησα παιδί δημοτικού τέλη της δεκαετίας του 1960 να ζωγραφίζω απλοϊκά παιδικά πρόσωπα, μια εποχή που οι εικόνες/προ- σωπογραφίες ηρώων του 21 κοσμούσαν τις αίθουσες των σχολείων. Αυτό ήταν πιθανόν και το πρώτο υφέρπων ερέθισμά μου. Και όταν κατάλαβα πως το χέρι μου δεν μπορούσε να υπερβεί το naive στην απόδοση της εικόνας, ανακάλυψα τον φακό, την πρώτη Voigtlander φωτογραφική μηχανή του πατέρα μου.

Με την φωτογραφία ώς τέχνη στην λήψη, εμφάνιση και εκτύπωση, ασχολήθηκα στα φοιτητικά χρόνια σε ερασιτεχνικό εργαστήριο στο σπίτι και για ένα μικρό διάστημα σε φωτογραφήσεις αθλητικών εκδηλώσε- ων τοπικής εμβέλειας στην Θεσσαλονίκη.

– Είσαι ηλεκτρολόγος μηχανικός. Πόσο σε έχει επηρεάσει η δουλειά σου στην Τέχνη;
Αν αναλογιστώ πως η πρόσφατη ενασχόλησή μου με την εικαστική φωτογραφία βασίζεται στο να μην δώσεις άμεσα το ορατό ή το ευκολο- νόητο αντικείμενο, αλλά αυτό που κρύβεται πίσω από το αόριστο ή μερικό, τότε ναι, ο ηλεκτρισμός ως μη άμεσα ορατό τεχνολογικό επίτευγμα σχετίζεται με το abstract μιας εικόνας ροής ηλεκτρονίων ή το αόρατο ενός ηλεκτρομαγνητικού πεδίου.

Φυσικά, τομή στην τεχνολογική μου εκπαίδευση, αποτέλεσε και το μεταπτυχιακό μου στον φωτισμό στο Βερολίνο όπου ο ηλεκτρολόγος μηχανικός βρίσκεται μπροστά στην πρόκληση του φωτός και των εικαστικών του επιρροών σε πολλές καλλιτεχνικές εφαρμογές.

-Ποια η οπτική σου για την εικαστική φωτογραφία;

Έχοντας ως συγγραφέας μια ευαισθησία στην δύναμη των λέξεων, η εικαστική σαν όρος έχει ως θέμα/πυρήνα την εικασία, δηλαδή την υπόθεση, την ελευθερία ως εκ τούτου του δημιουργού αλλά και του αποδέκτη/θεατή όσον αφορά την αναζήτηση του νοήματος. Όπως λοιπόν η ανακάλυψη της φωτογραφίας ως ξεχωριστής τέχνης εξώθη- σε στην απελευθέρωση της ζωγραφικής από τον συμβατικό ρεαλισμό και φορμαλισμό της ακριβούς απόδοσης μιας εικόνας ή ενός προσώ- που και έκανε το άλμα προς το μοντέρνο φτάνοντας μέχρι τον υπερρεα- λισμό, ήρθε η ώρα της φωτογραφίας να αναζητήσει νέους δρόμους και να πορευτεί/πειραματιστεί με εργαλεία, όχι μόνο την τεχνολογική εξέλι- ξη της μάκρο/μίκροφωτογράφησης του μακρό/μικρόκοσμου, την ψηφιακή λήψη και επεξεργασία αλλά και την οπτική/προοπτική, την γωνία από την οποία ο καλλιτέχνης προσεγγίζει, αποτυπώνει τα αντικεί- μενα.

Τον συνδυασμό αποσπασμάτων, την σύνθεση των διαφορετικών ή την ανάλυση/διαχωρισμό του φαινομενικά ενιαίου. Από το σαφές ευκρινές, εστιασμένο, καθαρό και ορισμένο, στο ασαφές, φλού, αόριστο ή/και αφηρημένο.

Αυτή η τομή στην συμβατικότητα είναι κατ ́ εμέ η βάση του εικαστικού για τον φωτογράφο που θέλει να ξεφύγει από το κοινότοπο και να προκαλέσει ταυτόχρονα τον θεατή στην είσοδο με τα δικά του μέσα, μάτια και φαντασία, στην εικόνα που του προσφέρεται ως αξιοθέαση.

-Έχεις εντάξει την τελευταία σου δουλειά με τίτλο «η Τεχνολογία στο φακό» σε τέσσερεις ενότητες. Θα ήθελες να μας μιλήσεις γι αυτές;
Η τεχνολογία ως δημιούργημα αλλά και θεραπαινίδα του ανθρώπου δεν θα μπορούσε να υπάρξει χωρίς την ύλη και υλικά. Ιδού λοιπόν και στην σειρά της ανάπτυξής της η πρώτη ενότητα, Ύλη και Υλικά.

Η ανεύρεση, εξόρυξη επεξεργασία της ύλης, του πλούτου που η φύση προσφέρει στον άνθρωπο αποτελεί την δεύτερη στην σειρά της δημιουρ- γίας ενότητα, το Πρωτογενές.
Η επεξεργασία και μεταποίηση του πρωτογενούς που δημιουργεί το προϊόν, ενδιάμεσο ή τελικό είναι το τρίτο μέρος της σειράς, το ∆ευτερογε- νές και στο τέλος αυτό που φέρνει το τεχνολογικό επίτευγμα, της τέχνης καλής η κακής συμπεριλαμβανομένης, πιο κοντά στον άνθρωπο ή τους ανθρώπους πιο κοντά μεταξύ τους, αποτελεί το τριτογενές τεχνολογικό πεδίο.

Ύλη και υλικά, πρωτογενές, δευτερογενές και τριτογενές τεχνολογικό πεδίο προσφέρουν μέσα από το φακό τα φανερά ή κρυφά τους κάλλη. Αρκεί ο φωτογράφος να βρει το καλό, στην έννοια του καλλιτεχνικού μέρους αυτών.

-Πειραματισμοί και φωτογραφία. Ποιος ο ρόλος τους στην εξέλιξη της δουλειάς σου;
Από τα παιχνίδια με την εκτύπωση σε διαφορετικού είδους χαρτιά στον σκοτεινό θάλαμο στην Θεσσαλονίκη, σε χοντρόκοκκο ή γυαλιστερό χαρτί, καμπυλωμένο κυρτά ή κοίλα κάτω από το φως του μεγεθυντήρα προβο- λής του φίλμ, μέχρι το καδράρισμα σε κλίση, ενάντια στην ορθοδομή του οριζοντίως ή καθέτως, ο πειραματισμός και το τυχαίο, όχι το προγραμμα- τισμένο, στημένο ή σκηνοθετημένο, γενικότερα στις τέχνες επιφέρουν πολλές φορές σημαντικά τεχνολογικά επιτεύγματα.

Ειδικότερα δε στις καλές τέχνες αποτελούν την μήτρα της γένεσης του μοντέρνου και εικαστικού.

-Σε κάποιες φωτογραφίες επικεντρώνεσαι στη λεπτομέρεια. Τι πετυχαί- νεις με αυτό;
Η αφαίρεση, το απόσπασμα, όχι απλά το υψηλής ανάλυσης zoom ή tele στο χνούδι μια μέλισσας ή ενός εξαρτήματος μηχανής αλλά δύο κιτρινό- μαυρες τριχωτές λωρίδες ή ένα μέρος σπειρώματος με μισή βίδα σπασμένη σαν πλήρες κάδρο μέσα στον φακό, είναι μια λεπτομέρεια που δεν γεννά την απορία και αναζήτηση μόνο στον αδαή, αλλά και στον γνώστη του αντικειμένου ως σύνολο.

Η πρόκληση της φαντασίας του θεατή και η ελευθερία του να δώσει δικές του ερμηνείες είναι κατ ́ εμέ επιτυχία.

-Ποσό σημαντικό είναι για σένα να γνωρίζεις την ιστορία των τόπων/χώ- ρων/αντικειμένων που φωτογραφίζεις; Πιστεύεις ότι έτσι το αποτέλεσμα είναι καλύτερο;
Η απάντηση είναι διττή καθώς γνωρίζοντας, μπορείς να αναζητήσεις ευκολότερα, να διεισδύσεις στα κρυφά κάλλη του αντικειμένου προς φωτογράφηση, ενώ απεναντίας μη γνωρίζοντας κερδίζεις στο αναπάντε- χο, αρκεί να έχεις πάντα μαζί σου μια εύχρηστη κάμερα, ας είναι και του κινητού.